Samen bouwen aan Top Waterpolo 2032 – mijn indrukken vanuit Stadion Galgenwaard
Door Gonnie – communicatiecoördinator Polar Bears
Afgelopen zaterdag 17 januari stond ik samen met beide Eriks en Luuk in Stadion Galgenwaard voor de Top Waterpolo Bijeenkomst. Een dag die voor mij draaide om ontmoeting, luisteren en vooruitkijken. Niet vanuit haast of korte termijn, maar met één gezamenlijke stip op de horizon: samen bouwen aan een sterke, professionele en toekomstbestendige waterpolocompetitie richting 2032.
Wat mij meteen opviel, was de open sfeer. Eredivisie en Eerste Divisie bij elkaar, bestuurders, professionals, vrijwilligers, bond — iedereen met dezelfde vraag: hoe maken we waterpolo sterker, zichtbaarder en toekomstbestendig, zonder onze verenigingscultuur te verliezen?
Inspiratie van buiten de badrand
De dag begon met een inspiratiesessie vanuit de handbalsport. De verhalen van Dick Jacobs (HV Houten), Joost Ooms (HV Volendam) en Sjors Röttger raakten voor mij precies de kern. Zij spraken niet over snelle successen, maar over durven investeren in mensen, structuur en samenwerking.
Wat ik daaruit meenam: professionalisering is geen eindpunt, maar een proces. En dat proces lukt alleen als clubs, bond en overheid elkaar blijven opzoeken. Niet alles hoeft perfect, zolang we maar blijven leren — ook van andere sporten.
Partnerschap als verbinding
Ook de aanwezigheid van nieuwe Eredivisiepartner Wildalp voelde passend. Het verhaal van directeur Ronny Masselink ging voor mij niet over flessen water, maar over verbinding met de sport, zichtbaarheid binnen verenigingen en langdurige partnerships die iets toevoegen aan de beleving van sporters en supporters.
Juist die manier van denken — niet zenden, maar aansluiten — past bij de richting die waterpolo op wil.
Samen aan tafel, samen aan het werk
Tijdens de interactieve werksessies zat ik in gemengde groepen met vertegenwoordigers van Eerste Divisie, Eredivisie en KNZB. We spraken over sportieve ontwikkeling, organisatie, commercie, media en zichtbaarheid. Wat me bijbleef, was hoe open er werd gedeeld. Over wat al goed gaat, maar ook over waar het soms schuurt of stokt.
In de break-outsessies over marketing, businessclubs, kennisdeling en media hoorde ik veel herkenning. Clubs worstelen met dezelfde vragen: hoe vergroot je je bereik, hoe activeer je je netwerk, hoe zorg je dat kennis niet op eilandjes blijft hangen? Tegelijkertijd voelde ik ook veel energie. Er is kennis. Er zijn goede voorbeelden. De uitdaging zit vooral in elkaar blijven opzoeken en structureel delen.
Livestreams: ambitie met aandacht
Het onderwerp livestreams kwam meerdere keren terug. De wens om professioneel zichtbaar te zijn, leeft breed. Tegelijkertijd vond ik het sterk dat er ook werd uitgesproken dat kwaliteit, haalbaarheid en randvoorwaarden belangrijk zijn. Niet alles hoeft morgen, maar het vraagt wel om gezamenlijke keuzes en realisme.
Een moment van commitment
Het symbolische ondertekenmoment aan het einde van de dag voelde voor mij als meer dan een formaliteit. Het was een zichtbaar teken dat Eerste Divisie en Eredivisie samen verantwoordelijkheid nemen voor de toekomst van waterpolo.
De woorden van technisch directeur Arno Havenga sloten daar mooi op aan. Zijn terugblik benadrukte hoeveel stappen er al zijn gezet, maar vooral hoeveel energie en betrokkenheid er in de sport zit. Die energie voelde ik de hele dag.
Wat ik meeneem naar huis
Voor mij persoonlijk bevestigde deze dag iets wat ik bij Polar Bears al dagelijks zie: waterpolo groeit wanneer we verbinden in plaats van vergelijken, wanneer we delen in plaats van afschermen, en wanneer we durven bouwen voor de lange termijn.
2032 is geen deadline, maar een gezamenlijke reis. En na deze dag voelde ik vooral: we zijn onderweg — en we doen dit samen.
