Het EK waterpolo dames door de ogen van een Polar Bears-moeder
Wie Erna van Dorp volgt op Facebook, herkent haar manier van schrijven meteen. Bij bijzondere momenten pakt zij de pen – niet dagelijks, maar precies op de momenten die ertoe doen. Haar berichten zijn geen snelle updates, maar persoonlijke verhalen vol aandacht, emotie en beleving. Verhalen die je meenemen naar de badrand.
Tijdens het EK waterpolo dames in Madeira deelde Erna haar ervaringen als moeder van een speelster van Team NL. Omdat niet iedereen haar Facebook volgt, brengen we haar verhaal nu samen op de website van Polar Bears. Een verhaal over topsport, trots en het moederhart achter het succes.
Schrijven om te onthouden
Erna schrijft om vast te leggen. Op haar eigen tempo. Niet omdat het moet, maar omdat sommige momenten te waardevol zijn om voorbij te laten gaan. Door ze op te schrijven, beleeft ze alles opnieuw. En later, zegt ze zelf, leest ze haar verhalen graag terug.
Het EK begon voor haar al vóór de eerste wedstrijd. In het vliegtuig richting Madeira, tussen andere Nederlandse supporters, ontstond direct dat herkenbare gevoel van verbondenheid. Zonder veel woorden wist iedereen: we zijn hier voor hetzelfde doel.
Waterpolo beleven als moeder
De wedstrijden zelf waren intens. Als moeder beleef je topsport anders. Elke aanval, elke redding en elke beslissing voelt persoonlijk. De duels tegen Hongarije en Spanje waren spannend tot het einde en vroegen het uiterste van speelsters én supporters.
In haar verhalen schrijft Erna niet alleen over het waterpolo in het zwembad, maar juist ook over alles eromheen. Over samen eten, door de stad wandelen, gesprekken met andere ouders en fans, het wachten voor wedstrijden en het napraten erna. Het EK bestaat uit zoveel meer dan alleen sport.
Momenten buiten het zwembad
Ook de dagen zonder wedstrijden waren waardevol. Even geen spanning, maar gewoon moeder en dochter. Samen de stad in, bijpraten en tijd maken voor elkaar. Dat zijn de momenten die misschien minder zichtbaar zijn, maar die minstens zo lang bijblijven.
De halve finale tegen Italië en de finale vormden het sportieve hoogtepunt. In de halve finale liet het team zien hoe volwassen en sterk het speelde. De finale, beslist na penalty’s, bracht spanning tot de laatste seconde. Daarna volgden ongeloof, trots en pure vreugde.
Een Edese trots op Europees niveau
Dit EK was extra bijzonder voor Polar Bears. Erna keek niet alleen als moeder, maar ook als lid van de club met een groen hart. Met Edese speelsters in Oranje stond een stukje Ede op het hoogste Europese podium.
We zijn trots dat we het verhaal van Erna via Polar Bears te delen. Niet iedereen volgt haar Facebookberichten, terwijl dit gevoel zo herkenbaar is voor sportouders. Dit goud voelt niet alleen als een prestatie van het team, maar ook als iets van de club en iedereen die meeleeft.
Herinneringen die blijven
Wat begon als een paar Facebookberichten, geschreven op momenten die ertoe deden, groeide uit tot een dierbare herinnering. Aan wachten op de tribune, ingehouden adem bij penalty’s en uiteindelijk Europees goud.
Dit is het EK waterpolo dames zoals alleen een moeder het beleeft. Met trots, zenuwen en liefde. Vastgelegd om nooit te vergeten, en om later nog eens terug te lezen met een glimlach.
“Ik keek als fan en leefde mee als supporter,
maar boven alles voelde ik me moeder.
En geloof me: goud glanst net iets warmer
als je het ziet vanaf de badrand.
Met een moederhart. Met een Polar Bears-hart.”
