Dames 1 door naar de halve Finale Play-offs!
Amy zag hoe Polar Bears als écht team de kwartfinales doorkwam
Voor deze wedstrijden werk je het hele seizoen. De kwartfinales van de play-offs. De weken waarin alles samenkomt. Waarin de spanning stijgt, de sfeer in het team verandert en iedereen voelt dat het ergens om gaat.
Voor mij liep die week alleen nét even anders dan gepland.
Tijdens een krachttraining liet ik een gewicht van de stang op mijn voet vallen. Gevolg: een gekneusde voet en helaas niet inzetbaar voor de kwartfinales tegen De Ham. Super frustrerend natuurlijk, zeker omdat je juist in deze fase van het seizoen niets liever wilt dan in het water liggen en samen strijden. 
Dus beleefde ik de wedstrijden vanaf de bank.
Vrijdagavond speelden we thuis in een volle De Peppel. We begonnen sterk en lieten meteen zien dat wij de betere ploeg waren en thuishoren in de halve finale. Het werd vooral een erg fysieke wedstrijd. De Ham durft echt fysiek spel te spelen en dat is iets waar wij als team soms ook nog meer in mogen groeien. Daardoor maakten we het onszelf in fases lastiger dan nodig, vooral in de tweede periode.
Maar daarna herpakten we onszelf uitstekend. We vochten weer met dezelfde energie als waarmee we begonnen en lieten opnieuw zien waarom wij als team thuishoren in de halve finale.
Zaterdag stond de return op het programma. In de week voorafgaand aan deze kwartfinales hadden we hard getraind op onze aanvalssystemen en een sterke, harde verdediging. Alleen kwam dat er in de start van de wedstrijd niet direct uit. Dingen waar we op hadden getraind, lukten niet meteen en iedereen moest weer even scherp worden.
Na een sterke tweede periode pakten we het niveau weer op zoals het hoort bij ons team. Vanaf dat moment namen we de controle over de wedstrijd volledig terug. Met een overtuigende 9-17 overwinning stelden we uiteindelijk onze plek in de halve finale veilig.
Wat mij misschien nog wel het meest trots maakte, was hoe duidelijk zichtbaar werd dat Polar Bears niet afhankelijk is van één speelster. Natuurlijk wil je altijd compleet zijn, maar juist op zulke momenten zie je hoe sterk een team écht is.
Vanaf de bank zag ik hoe iedereen opstond voor elkaar. Hoe speelsters verantwoordelijkheid namen. Hoe hard er gewerkt werd en hoeveel vertrouwen er in deze groep zit.
Dat is de kracht van dit team.
Komend weekend wacht de halve finale tegen ZV De Zaan. Een geweldige uitdaging, maar vooral ook een wedstrijd waar we met vertrouwen naartoe leven.
En gelukkig ben ik er dan gewoon weer bij.
Samen blijven strijden. Samen blijven groeien. Dat is Polar Bears.
