EK Waterpolo mannen 2026: een toernooi van groei, lef en vertrouwen
Twee weken lang stond Belgrado in het teken van topwaterpolo. In een zinderende arena, tegen de sterkste landen van Europa, kwamen vier oud-Bearen met Team NL in actie: Tom, Kas, Lars en Marnick.
Het verhaal van dit EK werd vorige week al persoonlijk en warm gedeeld in het Bearenvel. In dit persstuk kijken we breder naar het toernooi: sportief, inhoudelijk en met de blik vooruit. De emoties en observaties blijven, nu gevangen in woorden die passen bij een jonge ploeg die zichtbaar stappen zet.
Openen op het allerhoogste niveau
Nederland begon het EK met een wedstrijd die direct alles in zich had: sfeer, tempo en lef. Tegen gastland en latere kampioen Servië speelde Team NL onbevangen en met overtuiging. De winst leek zelfs binnen, tot een zoemergoal van Kas werd afgekeurd en penalty’s uiteindelijk de beslissing brachten.
Peggy: “Dit was zo’n wedstrijd waarvan je voelt: dit team hoort hier. Het spel was snel, fris en vol durf.”
Naar de tweede poulefase
De overwinning op Israël bracht Nederland naar de tweede poulefase en een plek bij de beste twaalf van Europa. Tegen Spanje – regerend Europees kampioen – bleek het verschil nog groot, maar de wedstrijd gaf vooral inzicht in wat er nodig is om die volgende stap te zetten.
In de tweede poulefase volgde Hongarije. Drie perioden lang hield Nederland stand tegen deze grootmacht, voordat ervaring en efficiëntie het verschil maakten.
Erna: “Wat mij raakte, was dat ze bleven uitvoeren wat ze hadden afgesproken. Ook als het lastig werd, bleven ze spelen.”
Individuele klasse en teamontwikkeling
Kas liet zich gedurende het toernooi nadrukkelijk zien en eindigde hoog op de topscorerslijst. Maar het EK ging niet alleen over individuele cijfers. De sleutelwedstrijd tegen Montenegro – met zicht op een plek bij de beste acht – liet zien hoe dicht Nederland inmiddels tegen de top aan zit. Bijna drie perioden lang was Team NL de bovenliggende partij.
Tegen Frankrijk, in de strijd om een top-10 notering, gaf Nederland opnieuw alles, maar bleek met name Vernoux een beslissende factor.
Karakter in de slotfase
De afsluitende wedstrijd tegen Turkije werd er één waarin karakter centraal stond. Het duel was fysiek, met zware overtredingen op onder anderen Lars, Tom en Marnick. Eén situatie leidde zelfs tot een VAR-beslissing. Nederland bleef echter rustig, hield vast aan het eigen spel en sloot het EK winnend af.
Peggy: “Juist dit soort wedstrijden laten zien hoe een team in elkaar zit. Ze bleven bij zichzelf en maakten het samen af.”
Meer dan een eindklassering
De uiteindelijke klassering (11-12) voelde na afloop teleurstellend, zeker gezien het vertoonde spel. Tegelijkertijd is de vooruitgang duidelijk. Met een gemiddelde leeftijd van 24 jaar heeft deze ploeg laten zien dat het tempo, de intensiteit en het niveau van de internationale top steeds beter worden bijgehouden.
Erna: “Dit team is nog lang niet klaar. Je ziet groei per wedstrijd. Dat geeft vertrouwen – voor nu én voor de komende jaren.”
De basis ligt er. De stappen zijn gezet. En met onder ander deze Oranjebearen in het water blijft de toekomst van Team NL veelbelovend.
